Bu Sure Hakkında
Nasr Suresi (Arapça: النصر), adını "yardım ve zafer" anlamındaki nasr kelimesinden alır ve kaynaklarda İzâ Câe Suresi olarak da bilinir. Kur'an-ı Kerim'in 110. suresidir, üç ayetten oluşur ve Medine döneminde, peygamberliğin son yıllarında nazil olmuştur. Sure, Allah'ın yardımını ve Mekke'nin fethini, insanların bölük bölük İslam'a girişiyle birlikte haber verir.
Zafer anında yapılması gereken şey övünmek değil, Rabbi hamd ile tesbih etmek ve O'ndan bağışlanma dilemektir; sure bunu emrederek başarıya İslami bir edep getirir. Rivayetlerde Hz. Ömer'in bu sureyi, Peygamberin vazifesinin tamamlandığına ve vefatının yaklaştığına işaret saydığı, İbn Abbas'ın da bu yorumu doğruladığı nakledilir. Bu sebeple kaynaklarda veda suresi olarak da anılır ve nazil olan son sureler arasında kabul edilir. Üç kısa ayeti sayesinde kolayca ezberlenir ve namazlarda sıkça okunur. Müslümana, elde ettiği her başarıyı Allah'a nispet etmeyi ve istiğfarla tamamlamayı öğretir.